Dvorac u Čelarevu je među najčešće spominjanim spomenicima arhitekture u našoj stručnoj literaturi o građevinskim spomenicima Vojvodine. Simbolima kipova lava, koji su tu postavljeni u prirodnim veličinama sa leve i desne strane ulaza, otpočela je i epoha i obeležen je i najveći brend pivare Čelarevo, jer je predstava lava već od predhrišćanskog vremena simbol snage, moći, hrabrosti, junaštva i budnosti.

Graditelj dvorca, plemić Nikola Bezeredi, koga ljudi pamte kao velikog dobročinitelja (rođen 1793) u početku je živeo sa svojom porodicom u starom dvorcu. Nešto pre 1834. godine Bezerdi se odlučio na gradnju veće zgrade. Planove je izgradio bečki arhitekta čije ime nije poznato, a zidanje dvorca je otpočelo u proleće 1834.  godine. Zgrada je završena 1837. godine i taj datum je istaknut rimskim ciframa na začelju dvorca. Iako je sama zgrada proglašena dvorcem, ona je služila isključivo kao letnjikovac Nikoli Bezerediju koji je posedovao kuće u Beču i Budimpešti. O izgledu unutrašnjosti dvorca posle izgradnje se malo zna, ali se u nekim spisima navodi da je zgrada do svoje prodaje veleposedniku Lazi Dunđerskom 1882. godine bila oslikana freskama. Sam park, koji se od izgradnje pa sve do prodaje bogatom veleposedniku Lazaru proširivao, oduvek se isticao svojom lepotom, toliko da se o njemu po celoj Ugarskoj naširoko pričalo.

Vrata ovog dvorca bila su široko otvorena i u njemu su boravili kao gosti mnogi istaknuti pisci i kulturni radnici sa kraja 19. i početka 20. veka.  Poznato je da je u dvorcu u nekoliko navrata boravio Jovan Bošković (1834-1892) istaknuti filolog, pisac zapaženih članaka o čistoći srpskohrvatskog jezika i stila. Takođe, opšte je poznato da je boravio i pesnik i pisac Laza Kostić (1841-1910) gde se zaljubio u Lazarevu ćerku -Lenku Dunđerski. 

Nisu samo književnici i javni posednici bili česti gosti u ovom zdanju. Istaknuti slikar Paja Jovanović je oslikao mnoga svoja dela boraveći u ovom objektu, a u dvorcu je jedno vreme boravio i Aleksandar Karađorđević.

Posle Drugog svetskog rata u rasponu od 1947. godine do polovine 1952. godine, zgrada dvorca sa pratećim objektima pripadala je tadašnjem Predsedništvu vlade FNRJ. Tada je u tom zdanju povremeno boravio predsednik Josip Broz Tito. U dvorcu je od 1958. godine do nedavno bila smeštena izložba autentičnog stilskog nameštaja kao i postavka predmeta primenjene umetnosti iz zbirke Muzeja Vojvodine.